Κήλη Αθλητών

Τι είναι η κήλη αθλητών;

Η κήλη αθλητών (sports hernia) ή αλλιώς σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών, είναι ένας επίπονος τραυματισμός των μαλακών ιστών στη βουβωνική περιοχή. Παρατηρείται συνήθως σε επαγγελματίες αθλητές και σε αθλήματα που απαιτούν ξαφνικές αλλαγές κατεύθυνσης ή έντονες κινήσεις συστροφής, όπως είναι το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ.

Αν και μια αθλητική κήλη μπορεί να οδηγήσει σε μια παραδοσιακή κοιλιακή κήλη, είναι διαφορετικοί τραυματισμοί. Οι τραυματισμοί της βουβωνικής περιοχής αποτελούν το 2% έως 5% όλων των αθλητικών τραυματισμών.

Ανατομία

Οι μαλακοί ιστοί που επηρεάζονται συχνότερα από την αθλητική κήλη είναι οι λοξοί μύες στην κάτω κοιλιακή χώρα. Επίσης, ιδιαίτερα ευάλωτοι είναι οι τένοντες που συνδέουν τους λοξούς μυς στο ηβικό ιστό. Σε πολλές περιπτώσεις αθλητικής δραστηριότητας, μπορεί να έχουν τεντωθεί ή τραυματιστεί οι τένοντες που συνδέουν τους μυς με τον ηβικό ιστό.

Σε ποιους εμφανίζεται συχνότερα η αθλητική κήλη;

Η πάθηση εμφανίζεται σε γυναίκες αλλά και άντρες αθλητές και συχνότερα σε ποδοσφαιριστές και μπασκετμπολίστες. Το σύνδρομο των κοιλιακών προσαγωγών αποτελεί συνέπεια τραυματισμού των προσαγωγών μετά από έντονη αθλητική δραστηριότητα.

Οι έντονες απαιτήσεις στον πρωταθλητισμό σε συνδυασμό με τα νέα δυναμικά σύγχρονα αθλήματα, έχουν οδηγήσει σε αύξηση του συνδρόμου.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Ένα από τα κύρια συμπτώματα που εμφανίζει η κήλη αθλητών είναι ο έντονος πόνος κατά τη διάρκεια της αθλητικής δραστηριότητας. Πιο συγκεκριμένα, με την συστροφή και την έκταση του ισχίου.

Πέρα από τον πόνο στην κάτω κοιλία, ο πόνος συνήθως αντανακλά στην ευαίσθητη περιοχή και ιδιαίτερα στους όρχεις (στους άντρες).

Τα συμπτώματα επιδεινώνονται με το τρέξιμο, το σκύψιμο προς τα εμπρός, το βήχα και το φτέρνισμα, δηλαδή οποιαδήποτε άσκηση αυξάνει την ενδογαστρική πίεση.

Ποιες παθήσεις συνυπάρχουν με την κήλη αθλητών;

Μερικές από τις παθήσεις που συνυπάρχουν με την κήλη των αθλητών, περιλαμβάνουν:

  • Τενοντοπάθεια των προσαγωγών μυών
  • Τενοντοπάθεια του λαγονοψοΐτη μυός
  • Τενοντοπάθεια του ορθού κοιλιακού μυός
  • Κατάγματα κόπωσης του ηβικού οστού
  • Τραυματική ηβική οστεΐτιδα
  • Παγίδευση του θυρεοειδούς νεύρου

Πως γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση της πάθησης είναι δύσκολη τόσο από την πλευρά του αθλητή όσο και του γιατρού και παραμένει αδιευκρίνιστη στο 30% των περιπτώσεων.

Αυτό συμβαίνει για 2 λόγους:

  • Η ανατομία της περιοχής είναι πολύπλοκη
  • Η πάθηση συνήθως συνυπάρχει με 2-3 διαφορετικούς τραυματισμούς

Η διάγνωση βασίζεται στην κλινική εικόνα του ασθενή αλλά και το ιατρικό ιστορικό του και όλες τις λεπτομέρειες σχετικά με το πως συνέβη ο τραυματισμός.

Το κλινικό σημείο το οποίο μπορεί να ξεχωρίσει ο γιατρός είναι η διάταση του επιφανειακού βουβωνικού στομίου στην πλευρά που έχει επηρεασθεί μέσα από το όσχεο ανάστροφα.

Οι ακτινογραφίες, το υπερηχογράφημα και η μαγνητική τομογραφία μπορούν να βοηθήσουν στον αποκλεισμό άλλων παθήσεων που προκαλούν βουβωνικό πόνο, αλλά θεωρούνται υποβοηθητικές για τη διάγνωση της κήλης των αθλητών.

Μια άλλη μέθοδος, η οποία είναι γνωστή ως κοιλιογραφία, μπορεί να δείξει την λανθάνουσα ύπαρξη κήλης. Παρόλα αυτά δεν εφαρμόζεται συχνά καθώς είναι επεμβατική.

Πως αντιμετωπίζεται ;

Συντηρητική Θεραπεία

Αρχικά προτείνεται ανάπαυση σε συνδυασμό με την κατάλληλη φυσικοθεραπεία, με στόχο την ενίσχυση συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων. Επιπλέον ο γιατρός συνταγογραφεί αναλγητικά αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Η συντηρητική θεραπεία διαρκεί 1-2 μήνες. Εάν ο πόνος συνεχιστεί, ενδείκνυται χειρουργική αντιμετώπιση.

Χειρουργική Θεραπεία

Το σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών αντιμετωπίζεται χειρουργικά με 2 τεχνικές:

  • Κλασική ανοιχτή μέθοδος: Πραγματοποιείται τομή 6 με 10 εκατοστών και μετά την ανεύρεση της κήλης, τοποθετούνται ράμματα ή πλέγμα για την ενίσχυση του τοιχώματος
  • Λαπαροενδοσκοπική τεχνική (TEP): Είναι η πλέον ενδεδειγμένη θεραπεία της κήλης αθλητών την σύγχρονη εποχή. Πραγματοποιείται με 3 τομές λίγων χιλιοστών, διενεργείται σε φυσιολογικά ανατομικά διαμερίσματα εντός των μυϊκών στρωμάτων, χωρίς να διενεργείται τρώση μυϊκών ινών. Με τη χρήση μικροσκοπικών λαπαροσκοπικών εργαλείων, ενισχύεται το κατώτερο κοιλιακό τοίχωμα με την τοποθέτηση ειδικού πλέγματος.

Η λαπαροενδοσκοπική μέθοδος αντιμετώπισης των κηλών των αθλητών (TEP) παρουσιάζει τα εξής πλεονεκτήματα:

  • Είναι ελάχιστα επεμβατική
  • Δεν υπάρχει αιμορραγία
  • Ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος
  • Δεν αφήνει σημάδια ή ουλές
  • Εάν η κήλη είναι αμφοτερόπλευρη, η διόρθωση μπορεί να γίνει με τις ίδιες τομές
  • Άμεση επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες αλλά και την άθληση
  • Μια μέρα νοσηλείας

 

Μετά από την χειρουργική επέμβαση ο ασθενής θα πρέπει να μπει σε συγκεκριμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, με στόχο την πλήρη επιστροφή του στις καθημερινές δραστηριότητες μέσα σε 4-8 εβδομάδες από τη μέρα της εγχείρησης.