Εξάρθρημα ώμου

Τι είναι το εξάρθρημα ώμου;

Το εξάρθρημα ώμου περιγράφει την κατάσταση στην οποία η κεφαλή του βραχιονίου απομακρύνεται από τη φυσιολογική της θέση, δηλαδή της ωμογλήνης. Αυτό διακρίνεται σε πρόσθιο, οπίσθιο και πολυκατευθυντικό, ανάλογα με την κατεύθυνση της κεφαλής κατά το εξάρθρημα. Τις περισσότερες φορές είναι αποτέλεσμα τραυματισμού μεγάλης βίας, αν και σε άτομα με χαλαρές αρθρώσεις μπορεί να συμβεί και με μικρότερη βία.

Το εξάρθρημα ώμου προκαλεί βλάβες και σε άλλα ανατομικά στοιχεία. Μερικές από αυτές είναι η αποκόλληση του επιχειλίου χόνδρου, η ρήξη των γληνοβραχιόνιων συνδέσμων, η ρήξη του θυλάκου καθώς και οι οστικές βλάβες της κεφαλής του βραχιονίου και της ωμογλήνης. Εάν αυτές οι βλάβες δεν επουλωθούν, τότε τα επεισόδια μπορεί να επαναλαμβάνονται και η κατάσταση αυτή ονομάζεται χρόνιο υποτροπιάζον εξάρθρημα, το οποίο προκαλεί αστάθεια της άρθρωσης. Εάν το άνω άκρο φέρεται σε απαγωγή και έξω στροφή τότε η πρόκληση του εξαρθρήματος ευνοείται.

Επιπλέον η ηλικία στην οποία συμβαίνει το πρώτο εξάρθρημα ώμου επηρεάζει την ανάπτυξη εξαρθρήματος στο μέλλον.

 

Ποιοι είναι οι τύποι εξαρθρήματος ώμου;

Το εξάρθρημα ώμου μπορεί να είναι:

  • Πρόσθιο, το οποίο παρατηρείται στο 96-98% των περιπτώσεων
  • Οπίσθιο, το οποίο συναντάται σε λιγότερο από 4% των περιπτώσεων
  • Κατώτερο, το οποίο είναι σπάνιο

 

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Το εξάρθρημα ώμου γίνεται φανερό από τα εξής συμπτώματα:

  • Οξύς πόνος
  • Δυσκολία κίνησης της άρθρωσης
  • Παραμόρφωση της άρθρωσης
  • Μούδιασμα ώμου ή χεριού
  • Πρήξιμο ή αιμάτωμα στην περιοχή

 

Πως προκαλείται το εξάρθρημα ώμου;

Το εξάρθρημα ώμου ποικίλλει εξαιτίας του μεγάλου εύρους κινήσεων των ανατομικών στοιχείων της άρθρωσης.

Τα συχνότερα αίτια είναι τα εξής:

  • Αθλητικοί τραυματισμοί: Αφορούν αθλήματα στα οποία υπάρχει σωματική επαφή ή σημειώνονται πτώσεις
  • Τραυματισμοί από πτώση από κάποιο ατύχημα
  • Από επιληπτικούς σπασμούς και απότομη έσω στροφή του ώμου

 

 Διάγνωση

Η διάγνωση περιλαμβάνει την κλινική εξέταση και τον ακτινολογικό έλεγχο. Επειδή η κλινική εξέταση είναι ιδιαίτερα επώδυνη, συνήθως συνίσταται άμεσος ακτινολογικός έλεγχος.

Ο ακτινολογικός έλεγχος είναι μια απλή ακτινογραφία ώμου δύο επιπέδων ( προσθιοπίσθια και διαμασχαλιαία). Μέσω του ακτινολογικού ελέγχου αναγνωρίζονται οι οστικές κακώσεις. H μαγνητική τομογραφία διενεργείται μεταγενέστερα με στόχο την εκτίμηση του βαθμού κάκωσης και του επιχείλιου χόνδρου, των οστών, των συνδέσμων, και των τενόντων της περιοχής. Έτσι βοηθάει στην πλήρη διάγνωση όλων των ανατομικών βλαβών και την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας. Εάν υπάρχει οστικό έλλειμα είναι απαραίτητη η αξονική τομογραφία.

 

Υπάρχει πιθανότητα υποτροπής του εξαρθρήματος;

Όσο μικρότερη η ηλικία του ασθενούς στην οποία συμβαίνει το πρώτο εξάρθρημα και όσο μεγαλύτερη και συχνότερη η δραστηριότητα του ασθενούς τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να υποτροπιάσει το εξάρθρημα μελλοντικά.

 

Ποια είναι η θεραπεία για το εξάρθρημα ώμου;

Η θεραπεία, συντηρητική ή χειρουργική του πρώτου τραυματικού εξαρθρήματος του ώμου, εξαρτάται από την ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο δραστηριότητας και τις συνοδές κακώσεις.

Συντηρητική Θεραπεία

Αρχικά πραγματοποιείται η ανάταξη του τραυματισμένου ώμου του ασθενούς και στη συνέχεια απαιτείται να παραμείνει ακινητοποιημένο το άκρο για περίπου ένα μήνα σε ειδικό νάρθηκα. Σε περίπτωση όμως που επαναλαμβάνεται το εξάρθρημα ώμου, τότε είναι αναγκαίο ο γιατρός να συζητήσει με τον ασθενή για τους πιθανούς τρόπους χειρουργικής αντιμετώπισης. Ο στόχος είναι η συγκράτηση της άρθρωσης στη θέση της και ιδιαίτερα σε αθλητές νεαρής ηλικίας. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει ουσιαστικά οι σχισμένοι ή τεντωμένοι σύνδεσμοι να επιδιορθωθούν ή να σφιχτούν.

Χειρουργική Θεραπεία

Η χειρουργική αντιμετώπιση του εξαρθρήματος του ώμου είναι η αρθροσκόπηση, μία σύγχρονη και ελάχιστα επεμβατική μέθοδος. Κατά τη διαδικασία, χορηγείται αναισθησία και τοποθετείται μία μικρή κάμερα, το αρθροσκόπιο, στον ώμο του ασθενούς. Με αυτόν τον τρόπο, ο χειρουργός μπορεί να έχει μεγεθυμένη εικόνα του εσωτερικού του ώμου του ασθενούς και με τη χρήση ειδικών εργαλείων πραγματοποιεί τις απαραίτητες χειρουργικές τεχνικές. Αυτό έχει ως στόχο την αποκατάσταση της ανατομίας του ώμου, ώστε να αποφευχθούν μελλοντικά επεισόδια εξαρθρήματος.

Οι χειρουργικές τεχνικές χωρίζονται σε επεμβάσεις μαλακών μορίων και σε οστικές επεμβάσεις. Οι οστικές επεμβάσεις πραγματοποιούνται σε περιπτώσεις οστικών ελλειμάτων.

Είναι σημαντικό όμως να τονιστεί ότι η αστάθεια ώμου πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα, γιατί η καθυστερημένη αντιμετώπιση είναι πιο περίπλοκη ως επέμβαση και υπάρχει πιθανότητα να μη μπορεί να πραγματοποιηθεί η αρθροσκοπική μέθοδος.