Βουβωνοκήλη

Το κατώτατο σημείο του κορμού, εκεί όπου ενώνεται με τα κάτω άκρα, ονομάζεται βουβωνική περιοχή. Η δημιουργία κηλών στην βουβωνική περιοχή (βουβωνοκήλη), έχει απασχολήσει τους ανθρώπους από την αρχαιότητα, δεδομένου ότι η βουβωνοκήλη αποτελεί τη συχνότερη κήλη του κοιλιακού τοιχώματος.

Διαθέτουμε πλέον στο χειρουργικό μας οπλοστάσιο τις πιο εξελιγμένες χειρουργικές μεθόδους για την ασφαλή αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης, ελαχιστοποιώντας την ταλαιπωρία του ασθενούς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας.

Τι είναι η βουβωνοκήλη;

Μία βουβωνοκήλη δημιουργείται ως αποτέλεσμα της αύξησης της ενδοκοιλιακής πίεσης, σε συνδυασμό με την «αδυναμία» ενός σημείου του κοιλιακού τοιχώματος, και συγκεκριμένα στο επίπεδο του βουβωνικου καναλιού (πόρου).

Η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση επιφέρει βλάβη των μυικών μαζών στην περιοχή, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός χάσματος. Από εκεί, κάποιο ενδοκοιλιακό σπλάγχνο, συνήθως τμήμα του εντέρου ή λίπους, εξέρχεται της κοιλιάς μέσω του βουβωνικού πόρου και έτσι εμφανίζεται το χαρακτηριστικό ψηλαφητό εξόγκωμα κάτω από το δέρμα της περιοχής. Οι άνδρες είναι πιο επιρρεπείς στην εμφάνιση βουβωνοκήλης, σε σχέση με τις γυναίκες, σε αναλογία 9:1.

Είναι επικίνδυνη η βουβωνοκήλη;

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της βουβωνοκήλης είναι η πιθανότητα περίσφιξης του περιεχομένου της. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Χειρουργοί συστήνουν άμεση αντιμετώπιση της κήλης, από τη στιγμή της διάγνωσής της.

Κατά την περίσφιξη της βουβωνοκήλης, το ενδοκοιλιακό σπλάχνο εγκλωβίζεται εντός του κηλικού στομίου, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιστρέψει (να αναταχθεί) πίσω στην κοιλιακή χώρα. Το γεγονός αυτό ασκεί αυξημένη πίεση στο εγκλωβισμένο σπλάχνο, η οποία οδηγεί αρχικά σε διακοπή της φλεβικής απορροής του και προοδευτικά της αρτηριακής παροχής του. Με άλλα λόγια διακόπτεται η αιμάτωσή του και παροδικά το σπλάχνο οδηγείται σε νέκρωση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις βουβωνοκήλης, το εγκλωβισμένο ενδοκοιλιακό σπλάχνο είναι κάποιο τμήμα του εντέρου, οπότε η κατάσταση μπορεί να αποβεί εξαιρετικά επικίνδυνη. Η περίσφιξη προκαλεί διακοπή της κυκλοφορίας του εντερικού περιεχομένου (ειλεός) και στη συνέχεια ισχαιμία και διάτρηση του εντέρου με τοπική ή γενικευμένη περιτονίτιδα.

Η περίσφιξη του περιεχομένου της βουβωνοκήλης είναι μία επιπλοκή που δεν μπορεί να προβλεφθεί. Γι’ αυτόν το λόγο, κάθε μικρή ή μεγάλη βουβωνοκήλη θα πρέπει να θεραπεύεται σε σύντομο χρονικό διάστημα, από τη στιγμή που θα γίνει αντιληπτή.

Ποια είναι τα αίτια της βουβωνοκήλης;

Μία βουβωνοκήλη μπορεί να προκύψει χωρίς να συντρέχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος. Σε αυτές τις περιπτώσεις αποδίδεται σε γενετικά προκαθορισμένες αιτίες, οι οποίες σχετίζονται με τη μειωμένη ανθεκτικότητα του κοιλιακού τοιχώματος και τη διαταραγμένη συνδεσμολογία των μυοαπονευρωτικών πετάλων.

Εκτός από τους γενετικούς παράγοντες, η συχνότερη αιτία της βουβωνοκήλης είναι η αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης, η οποία μπορεί να προκληθεί από παράγοντες όπως:

  • Απότομη άρση μεγάλου βάρους
  • Βαριά χειρωνακτική εργασία
  • Παχυσαρκία
  • Δυσκοιλιότητα
  • Χρόνιος βήχα ή φτέρνισμα
  • Παρουσία υγρού στην κοιλιά
  • Εγκυμοσύνη
  • Ορισμένες καταστάσεις υγείας, όπως υπερτροφία του προστάτη, ή κάποιες ασθένειες του συνδετικού ιστού.

Ποια είναι τα συμπτώματα της βουβωνοκήλης;

Εκτός από το χαρακτηριστικό εξόγκωμα, η βουβωνοκήλη μπορεί να προκαλέσει σε αρχικά στάδια άτυπα ενοχλήματα, όπως αίσθημα βάρους, καύσου ή «ηλεκτρικού ρεύματος» στην πάσχουσα περιοχή.

Επί περίσφιξης της βουβωνοκήλης, συμπτώματα τα οποία θα πρέπει να θορυβήσουν τον ασθενή και να τον οδηγήσουν στην αναζήτηση άμεσης ιατρικής βοήθειας είναι:

  • Ναυτία & εμετός
  • Ερυθρότητα & θερμότητα της περιοχής
  • Έντονος πόνος & διόγκωση της περιοχής
  • Ταχυκαρδία
  • Γενικευμένος πόνος στην κοιλιά
  • Αδυναμία αποβολής αερίων ή κοπράνων

Διάγνωση και αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης

Η διάγνωση της βουβωνοκήλης, αλλά και κάθε κήλης του κοιλιακού τοιχώματος πραγματοποιείται από Γενικό Χειρουργό. Η διάγνωση περιλαμβάνει κλινική εξέταση και λήψη ιστορικού και σπάνια τη διενέργεια απεικονιστικών εξετάσεων. Στη συνέχεια ένας εξειδικευμένος Χειρουργός, με ειδική εκπαίδευση στην αντιμετώπιση κηλών του κοιλιακού τοιχώματος, θα προτείνει την κατάλληλη θεραπευτική μέθοδο.

Η βουβωνοκήλη αντιμετωπίζεται αποκλειστικά και μόνο με χειρουργική επέμβαση. Η μεγάλη συχνότητα της πάθησης και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον σχετικά με τη βελτιστοποίηση των μεθόδων αντιμετώπισής της, αποτέλεσαν έναυσμα της αλματώδους ανάπτυξης της χειρουργικής επιστήμης στον τομέα της αντιμετώπισης κηλών του κοιλιακού τοιχώματος. Εδώ και πολλά χρόνια εκτός από την κλασική ανοιχτή χειρουργική μέθοδο, η βουβωνοκήλη αντιμετωπίζεται λαπαροενδοσκοπικά, ενώ πλέον βρισκόμαστε στην εποχή της ρομποτικής χειρουργικής αντιμετώπισης της βουβωνοκήλης.

Οι σύγχρονες μέθοδοι εκτός από την τελειοποίηση των χειρουργικών τεχνικών για ασφαλή και αποτελεσματική αντιμετώπιση κάθε μορφής κήλης έχουν να επιδείξουν σημαντική πρόοδο τόσο στο κομμάτι της μετεγχειρητικής αποκατάστασης και της άμεσης επιστροφής στην καθημερινότητα όσο και στην ελάττωση της υποτροπής και επανεμφάνισης της νόσου.